Ég er búinn að vera óttarlega lélegur penni upp á síðkastið, allavega hér á síðunni.
En ég er langt frá því búinn að vera lélegur í skrifum, ef þannig mætti að orðum komast!
Forritun
Ég er búinn að vera gríðarlega duglegur í forritun, búinn að opna hvorki færri né fleirri en tvö SaaS kerfi, Inviteful og FreshBill. Bæði eru með frekar gjafmildar fríar "áskriftir" ef svo mætti að orði komast.
Lífið
Ég er hægt og rólega búinn að vera að verða grafinn í autopilot, athyglin er engin þökk sé stutt vídeóum hvort sem það er á YouTube, Instagram eða álíka "samfélagsmiðlum", ég set þetta orð inní gæsalappir því mér finnst þetta orðið mikið minna um samfélag og meira um algorithm'a sem vilja selja þér auglýsingar meira en nokkuð annað.
Ég hef haft óbeit af Facebook sem og öðrum slíkum miðlum í langan tíma, fer varla nema neyddur inn á þá stærstu.. Sem þýðir að vísu að ég missi af hlutum, en á móti kemur þá er ekkert víst að ég hefði orðið var við þá hluti þó ég væri active á þessum miðlum, þar sem maður fær varla að sjá það sem maður vill sjá þarna inni lengur.
Heilsan
Verst af öllu sem er í gangi hjá mér núna er þó hreyfingarleysið og staðan á kroppnum gamla. Ég sit fyrir framan tölvuna frá 9-18 virka daga á veturna, 10-19 á sumrin því ég vinn á íslenskum tíma 8-17. Ég varla fer úr húsi þar sem ég er alltaf að reyna að létta lund með því að gera eitthvað annað í tölvunni eftir vinnu, sama hvort það er að horfa á þætti og kvikmyndir, skrifa bækur (já, ég er búinn að skrifa tvær heilar bækur!) eða að forrita SaaS verkefnin mín sem ég talaði um hér að ofan.
Þetta þýðir að ég er kominn í það slæmt horf að ég labba nánast ekkert dags daglega, úrið segir mér frá því á hverjum degi og alltaf minnkar talan hversu lítið ég labba.
Ég er þó að reyna að koma mér meira aftur inn í ljósmyndun og er að undirbúa mig að labba úti í sumar, var að fjárfesta í handól sem ég festi á myndavélina þannig að ég þurfi ekki að vera með hálsól á mér allan tímann.
Ég fjárfesti reyndar líka í nýjum stól núna fyrir innan við viku síðan og ég get svo svarið að bakið er byrjað að taka við sér! Ég er ekki lengur með bakverki alla daga, sef betur á nóttunni og er orðinn beinni í baki í þokkabót! Þar sem við Sunna þurftum að fara og endurnýja vegabréfin okkar þá nýtti ég mér neyðina í að prófa bakið á mér fyrst ég var farinn að finna að ég væri að skána. Viti menn! Mér tókst að labba slatta, upp og niður tröppur, sem varla var hægt fyrir örfáum vikum án sársauka!
Bjartari tímar framundan!